روبرو شود ، بلاغت سخن او بر باد است . ( 1 ) 62 - امام عليه السّلام فرمود : « لينفق الرجل بالقصد ، و بلغة الكفاف ، و يقدم الفضل منه لآخرته ، فإن ذلك أبقى للنعمة ، و أقرب إلى المزيد من اللّه تعالى ، و أنفع في العاقبة . . . » « انسان بايد به مقدار اعتدال و به قدر كفاف ، خرج كند و زيادى آن را براى آخرتش بفرستد زيرا چنين رفتارى باعث بقاى بيشتر نعمت گشته و به فزونى نعمت از جانب خدا نزديكتر و در عاقبت سودمندتر است . » امام عليه السّلام به ميانه‌روى و ولخرجى نكردن دعوت كرده و اين كه انسان مازاد اموال خود را به مستمندان و محرومان ببخشد و يا به امور عامهء كشور صرف كند كه اين كار بقاى نعمت و تقرّب به خداى تعالى و رسيدن به عاقبت ارزنده‌اى را در پى دارد . ( 2 ) 63 - امام عليه السّلام فرمود : « إياك و ظلم من لا يجد عليك ناصرا إلا اللّه . . . » « زنهار از ظلم و ستم بر كسى كه جز خدا در برابر تو يار و ياورى ندارد . » اين سخن ارزشمند از همهء ائمّهء عليهم السّلام رسيده است ، و آن حاكى از آراستگى ايشان به رحمت و رأفت و مخالفت آنان با تمام انواع ظلم و تجاوز به ديگران است ، بويژه ظلم بر ناتوانانى كه جز خدا يار و ياورى ندارند ، زيرا كه تجاوز به حقوق اين قبيل مردمان از زشت‌ترين نوع ستمهاست . ( 3 ) 64 - امام عليه السّلام فرمود : « بئس الأخ يرعاك غنيا ، و يقطعك فقيرا . . . » « بد برادرى است آن كه در وقت توانگرى به تو توجه دارد و به هنگام نيازمنديت از تو مىبرّد . »